پژوهشکده چای، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران
چکیده
کشت مخلوط در باغهای چای بهعنوان یک روش کشاورزی با هدف بهبود کیفیت و بهرهوری چای مورد بررسی قرار گرفته است. این روش که شامل کشت همزمان چای با سایر محصولات مانند حبوبات، درختان چوبی، و گیاهان معطر است، تأثیرات مثبتی بر سلامت خاک، تنوع زیستی و کیفیت محصول دارد. کشت مخلوط میتواند با افزایش حاصلخیزی خاک و حفظ رطوبت، مشکلات رایج کشاورزی تککشت مانند کاهش مواد مغذی و تنش خشکی را کاهش دهد. همچنین، این روش با تقویت جوامع میکروبی مفید و کاهش وابستگی به کودهای شیمیایی به پایداری زیست محیطی کمک میکند. تحقیقات نشان دادهاند که این سیستم کشاورزی منجر به بهبود خصوصیات شیمیایی بیوشیمیایی برگ چای میشود و ویژگیهای حسی مانند طعم و عطر را ارتقا میبخشد. از سوی دیگر، چالشهایی همچون رقابت منابع بین گونههای کشتشده و پیچیدگی بیشتر مدیریت کشاورزی ممکن است محدودیتهایی ایجاد کند. در کنار این چالشها، مزایای اقتصادی کشت مخلوط از جمله افزایش بهرهوری و بهبود رقابتپذیری محصولات در بازار، نقش مهمی در ترویج این روش دارد. این مقاله به بررسی انواع مختلف کشت مخلوط، از جمله کشت محصول/محصول، کشت درخت/محصول، و ادغام حبوبات پرداخته و مزایا، چالشها، و استراتژیهای بهینهسازی آن را تجزیه و تحلیل میکند. یافتهها نشان میدهند که کشت مخلوط در باغهای چای میتواند بهعنوان یک رویکرد پایدار و کارآمد برای بهبود کیفیت و تولید چای در عین کاهش تأثیرات منفی زیستمحیطی به کار رود.
)