پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، اموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران
چکیده
بیشتر از 98 درصد از مناطق چایکاری شمال کشور بهصورت دیم بهرهبرداری میشوند. بزرگترین مسئله در تولید برگ سبز در باغهای چای دیم، بهرهوری پایین و اقتصادی نبودن تولید این محصول است. موفقیت و پایداری تولید چای در اراضی دیم بستگی به روشهای مختلف کاشت، داشت و برداشت برای حفظ و نگهداشت رطوبت در خاک و استفاده موثر از آب باران دارد. رطوبت ناشی از نفوذ بارش در زمین که آب سبز نامیده میشود، نقش عمدهای در تولید برگ سبز چای در شرایط دیم دارد. علیرغم مقدار بارندگی سالانهی قابل ملاحظه (حدود 1100 میلیمتر) در این مناطق، بهدلیل توزیع و پراکنش نامناسب آن در طول دوره رشد (فروردین تا مهر ماه) در برخی از ماهها (خرداد و بویژه تیر و مرداد)، تولید محصول بهشدت کاهش یافته و این موضوع تهدیدی جدی برای معیشت کشاورزان و تولیدکنندگان چای و آینده این محصول ارزشمند است. با توجه به محدودیت دسترسی به منابع آب آبی و اراضی قابل کشت، علاوه بر استفاده از روشهای افزایش عملکرد در واحد سطح در مناطق مستعد، مهمترین راه افزایش تولید چای، تولید به ازای واحد آب مصرفی (افزایش بهرهوری آب سبز) است.
)