بررسی کیفیت چای ایرانی به شیوه ارزیابی حسی در سال‌های 1400 تا 1401

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسندگان

1 پژوهشکده چای، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لاهیجان، ایران

2 هیات علمی پژوهشکده چای

3 کارشناس چشش سازمان چای کشور، لاهیجان

چکیده

چای، یکی از پرمصرف‌ترین نوشیدنی‌های جهان است. ایران، با سابقه‌ای بیش از یکصد سال در تولید چای، با چالش‌های متعددی در زمینه کیفیت و رقابت‌پذیری این محصول در بازار روبرو است. صنعت چای ایران، علی‌رغم پتانسیل‌های بالقوه، با مشکلاتی چون کاهش سطح زیر کشت و کاهش سهم بازار داخلی مواجه است. تنها حدود 22 درصد از جمعیت ایران مصرف‌کننده چای ایرانی هستند که این امر لزوم توجه ویژه به بررسی دلایل این موضوع را نشان می‌دهد. هدف از این پژوهش، توصیف وضعیت کنونی کیفیت چای ایرانی و شناسایی کاستی‌های کیفیت این محصول از دیدگاه مصرف کننده است. بر اساس نتایج به دست آمده، چای ایرانی از نظر صفات و ویژگی‌های حسی به ویژه ظاهر چای خشک و در رقم قلم درجه دو نیاز به اصلاح دارد. زیرا بیشترین درصد چای‌های ضعیف از نظر ارزیابی حسی از این درجه بودند. حدود 34 درصد نمونه‌های چای دارای ظاهر و ویژگی‌های حسی قابل قبول بوده و در حد متوسط و قابل قبول دسته بندی شدند. رقم چای شکسته درجه یک بیشترین درصد فراوانی را در این گروه (45 درصد) داشت.

کلیدواژه‌ها